فدک - آموزش رایانه - تکنسین عمومی شبکه
آخرین تغییرات : 2017-07-12تعداد بازدید : 32

تکنسین عمومی شبکه


  1. وضعیت شبکه
  2. پینگ
  3.   ifconfig و ipconfig
  4. اد هوک
  5.  لایه‌ها

وضعیت شبکه

netstat مخفف network statistics یک ابزار خط فرمان است که اتصالات شبکه را (هم به داخل و هم به خارج)، جداول هدایت کردن بسته‌ها و تعدادی از آمار رابطه‌های شبکه‌ای را نشان می‌دهد. این دستور در یونیکس و سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس و سیستم‌عامل‌هایی با پایهٔ ویندوز ان‌تی وجود دارد.
این ابزار برای پیدا کردن مشکلات در شبکه و برآوردگر حجم اطلاعات رد و بدل شده در شبکه به عنوان یک اندازه‌گیر عملکرد استفاده می‌شود.
پارامترهای ورودی
پارامترهایی که در ورودی همراه وارد می‌شوند باید با - شروع شوند(در ویندوز امکان استفاده از / نیز وجود دارد)
a- : نمایش تمامی اتصالات TCP و UDP فعال در کامپیوتر.
e- : نمایش آماری مربوط به اترنت، از قبیل تعداد بایت‌ها و بسته‌های دریافتی و ارسالی. این پارامتر می‌تواند با s- نیز ترکیب شود.
f- : نمایش FQDN برای آدرس‌های خارجی.(فقط در ویندوز Vista و سیستم عامل‌های جدیدتر)
g- : نمایش کارت‌های شبکه و آمار آن‌ها.(در ویندوز موجود نیست، ipconfig می‌تواند این کار را در ویندوز انجام دهد)
n- : نمایش ارتباط‌های TCP فعال، هر چند که آی‌پی‌ها و پورت‌ها را به صورت عددی نمایش می‌دهد و تلاشی برای تشخیص نام آن‌ها نمی‌کند.
o- : نمایش اتصال‌های TCP فعال به همراه PID مربوط به آن اتصال.
p- : در ویندوز و بی‌اس‌دی، پروتکل مربوط به اتصال را نمایش می‌دهد.(TCP، UDP، ICMP، IP، ...)
p- : در لینوکس فرایندهای مربوط به اتصال را نشان می‌دهد.
P- : در سولاریس، پروتکل مربوط به اتصال را نمایش می‌دهد.(TCP، UDP، ICMP، IP، ...)
r- : جدول هدایت آی‌پی‌ها را نشان می‌دهد.
s- : نمایش آمار به تفکیک پروتکل.
متغییرهای پشتیبانی‌شده
نت‌استات متغییرهای زیر را در آمار خروجی خود پشتیبانی می‌کند:
•    پروتکل - نام پروتکل (TCP یا UDP)
•    آدرس محلی -
•    آدرس خارجی -
•    وضعیت ارتباط -

پینگ

ping یک ابزار شبکه‌ای است که برای آزمایش میزان دسترسی‌پذیری یک میزبان در شبکهٔ پروتکل اینترنت به کار می‌رود و می‌تواند زمان رفت و برگشت برای بسته‌های فرستاده شده از میزبان تا یک رایانهٔ مقصد را بر حسب میلی ثانیه محاسبه کند.
ping به وسیله فرستادن یک بسته درخواست انعکاس با پروتکل ICMP به هدف منتظر ماندن برای گرفتن پاسخ از نوع ICMP عمل می‌کند. در این فرایند زمان رفت و برگشت محاسبه می‌شود و هر گونه از دست دادن بسته ثبت می‌شود. در آخر نتیجه چاپ شده از این فرایند، جمع‌بندی‌های آماری از پاسخ بسته‌های رسیده شامل بیشترین، کمترین، میانگین زمان رفت و برگشت بسته‌ها و گاهی انحراف معیار از این میانگین خواهد بود.
کاربرد ابزار ping بیشتر برای آزمایش وصل بودن یا نبودن کامپیوتر میزبان می‌باشد، اگر شبکه ارتباطی به درستی ایجاد شده باشد زمان تأخیر بین دو کامپیوتر به نمایش در خواهد آمد. ping گزینه‌های خط فرمانی مختلفی دارد که در هر سیستم‌عاملی متفاوت است که می‌تواند بنا به نیاز ما حالت‌های خاص عملیاتی را فعال کند. این گزینه‌ها می‌توانند سایز بستهٔ آزمایشی را تغییر اندازه دهد، یا انجام ping به صورت تکراری برای دفعات محدود یا انجام دادن ping flood (نوعی از حملات DoS]) هست.

  ifconfig و ipconfig

ifconfig (کوتاه شدهٔ interface configurator) یک ابزار مدیریتی به منظور پیکربندی، کنترل و پرس‌وجوی پارامترهای تی‌سی‌پی/آی‌پی رابط شبکه از خط فرمان به کار می‌رود.
این دستور برای اشکال‌زدایی (به انگلیسی: Debugging) استفاده می‌شود. این دستور برای نمایش اطلاعات کانفیگ شبکه، تنظیم آدرس آی‌پی و ماسک زیرشبکه و یا ساخت دگرنام (به انگلیسی: Alias) برای اینترفیس‌ها به کار می‌رود. در صورتی که ipconfig بدون هیچ متغیری استفاده شود، وضعیت کنونی واسط فعال را نشان می‌دهد؛ و اگر نام اینترفیس ذکر شود فقط وضعیت کنونی آن واسط ِ خاص را نشان می‌دهد.
پارامتر -a در لینوکس و /all در ویندوز برای نمایش وضعیت تمامی اینترفیس 

اد هوک

اد هوک (به لاتین: Ad hoc) اصطلاحی لاتین است به معنی «برای این [منظور]» است و معمولاً بیانگر رهیافت‌هایی است که برای حل یک مشکل یا وظیفهٔ خاص بکار برده می‌شوند و برای مقاصد دیگر قابل استفاده نیستند.
واژۀ نزدیک فارسی برای آن، «موردی» است. برای نمونه Ad-hoc Reports را می‌توان «گزارش‌های موردی» ترجمه کرد.
Ad hoc همچنین میتواند به صورت راه حل‎های موقت، تغییر زمینه برای ایجاد معانی جدید، برنامه ریزی نامناسب یا حوادث بداهه نیز ترجمه شود.

تتممممممممم

 تتتتتت

 لایه‌ها

مدل اتصال متقابل سامانه‌های باز (به انگلیسی: Open Systems Interconnection (OSI) model) که گاه «مدل هفت لایه اُ اِس آی» نیز خوانده می‌شود، توصیفی مفهومی و مجرد از لایه‌هایی است که دو یا چند سیستم مخابراتی یا شبکه کامپیوتری از طریق آن به یکدیگر متصل می‌شوند. مدل OSI سعی بر توضیح چگونگی ارتباط دو سیستم انتقال اطلاعات بر پایه انواع رسانه‎ها در یک شبکه کامپیوتری را دارد.
مدل OSI یک معماری شبکه نیست، چون هیچ سرویس یا پروتکلی در آن تعریف نمی‌شود. بلکه یکی از مدل‌های استاندارد و پذیرفته شده است که برای طراحی یا توصیف شبکه‌های مخابراتی به کار می‌رود.

این مدل دارای هفت لایه‌است. در این مدل بالا‌ترین لایه، لایه ۷ و پایین‌ترین لایه، لایه ۱ است.
    لایه ۱: لایه فیزیکی اولین لایه
    لایه ۲: لایه پیوند داده
    لایه ۳: لایه شبکه
    لایه ۴: لایه انتقال
    لایه ۵: لایه نشست
    لایه ۶: لایه نمایش
    لایه ۷: لایه کاربرد
لایه فیزیکی
لایه فیزیکی در مدل مرجع OSI به ویژگیهای سخت افزاری کارت شبکه اشاره می‌کند . لایه فیزیکی به مواردی از قبیل زمانبندی و ولتاژ برقی که قرار است در رسانه منتقل شود اشاره می‌کند . این لایه تعیین میکند که به چه شکل قرار است اطلاعات خود را و از طریق چه رسانه‎ای انتقال دهیم، برای مثال رسانه ما سیمی است یا تجهیزات بی سیم ؟ در واقع لایه فیزیکی تعیین میکند که اطلاعات چگونه دریافت و ارسال شوند . عملیات Coding نیز که به معنای تعیین کردن صفر و یک در رسانه است در این لایه انجام می‌شود .
لایه پیوند داده
لایه پیوند به خودی خود به دو زیر لایه به نام‎های MAC که مخفف Media Access Control و LLC که مخفف Logical Link Control هست تقسیم می‌شود . زیر لایه MAC همانطوری که از نامش پیداست شناسه سخت افزاری کامپیوتر که در واقع همان آدرس MAC کارت شبکه است را به شبکه معرفی میکند . آدرس MAC آدرس سخت افزاری است که در هنگام ساخت کارت شبکه از طرف شرکت سازنده بر روی کارت شبکه قرار داده می‌شود و در حقیقت Hard Code می‌شود .این در حقیقت مهمترین فاکتوری است در آدرس دهی که کامپیوتری از طریق آن بسته‎های اطلاعاتی را دریافت و ارسال می‌کند . زیر لایه LLC وظیفه کنترل Frame Synchronization یا یکپارچه سازی فریم‎ها و همچنین خطایابی در لایه دوم را بر عهده دارد .
لایه شبکه
وظیفه لایه شبکه این است که چگونگی رسیدن داده‎ها به مقصد را تعیین کند . این لایه وظایفی از قبیل آدرس دهی، مسیریابی و پروتکل‎های منطقی را عهده دار است . لایه شبکه مسیرهای منطقی یا Logical Path بین مبدا و مقصد ایجاد میکند که به اصطلاح مدارهای مجازی یا Virtual Circuits نامگذاری می‌شوند، این مدارها باعث می‌شوند که هر بسته اطلاعاتی بتواند راهی برای رسیدن به مقصدش پیدا کند . لایه شبکه همچنین وظیفه مدیریت خطا در لایه خود، ترتیب دهی بسته‎های اطلاعاتی و کنترل ازدحام را نیز بر عهده دارد .ترتیب بسته‎های اطلاعاتی بسیار مهم است زیرا هر پروتکلی برای خود یک حداکثر اندازه بسته اطلاعاتی تعریف کرده است . برخی اوقات پیش می‌آید که بسته‎های اطلاعاتی از این حجم تعریف شده بیشتر می‌شوند و به ناچار اینگونه بسته‎های به بسته‎های کوچکتری تقسیم می‌شوند و برای هر کدام از این بسته‎های اطلاعاتی یک نوبت یا Sequence داده می‌شود که معلوم شود کدام بسته اول است و کدام بسته دوم و .... به این عدد به اصطلاح Sequence Number هم گفته می‌شود .
وقتی بسته‎های اطلاعاتی در مقصد دریافت شدند، در لایه شبکه این Sequence Number‎ها چک می‌شود و به وسیله همین Sequence Number است که اطلاعات به حالت اولیه باز میگردند و تبدیل به اطلاعات اولیه می‌شوند . در صورتیکه یکی از این بسته‎های به درستی دریافت نشود در همان لایه شبکه از طریق چک کردن این عدد مشخص می‌شود که کدام بسته اطلاعاتی دریافت نشده است و طبیعتا مجددا در خواست داده می‌شود .
لایه انتقال
لایه انتقال وظیفه نگهداری و کنترل ریزش اطلاعات یا Flow Control را بر عهده دارد . اگر به خاطر داشته باشید سیستم عامل ویندوز به شما این اجازه را میدهد که همزمان از چنیدن نرم افزار استفاده کنید . خوب همین کار در شبکه نیز ممکن است رخ بدهد، چندین نرم افزار بر روی سیستم عامل تصمیم میگیرند که بصورت همزمان بر روی شبکه اطلاعات خود را منتقل کنند . لایه انتقال اطلاعات مربوط به هر نرم افزار در سیستم عامل را دریافت و آنها را در قالب یک رشته تکی در می‌آورد . همچنین این لایه وظیفه کنترل خطا و همچنین تصحیح خطا در هنگام ارسال اطلاعات بر روی شبکه را نیز بر عهده دارد . بصورت خلاصه وظیفه لایه انتقال این است که از رسیدن درست اطلاعات از مبدا به مقصد اطمینان حاصل کند، انواع پروتکل‎های اتصال گرا یا Connection Oriented و غیر اتصال گرا Connection Less در این لایه فعالیت میکنند .
لایه جلسه
وقتی داده‎ها به شکلی قابل درک برای ارسال توسط شبکه در آمدند، ماشین ارسال کننده بایستی یک Session با ماشین مقصد ایجاد کند . منظور از Session دقیقا شبیه ارتباطی است که از طریق تلفن انجام می‌شود، شما برای ارسال اطلاعات از طریق تلفن حتما بایستی با شخص مورد نظرتان تماس برقرار کنید .اینجا زمانی است که لایه نشست وارد کار می‌شود، این لایه وظیفه ایجاد، مدیریت و نگهداری و در نهایت خاتمه یک Session را با کامپیوتر مقصد بر عهده دارد .نکته جالب در خصوص لایه نشست این است که بیشتر با لایه کاربرد مرتبط است تا لایه فیزیکی، شاید فکر کنید که بیشتر Session‎ها بین سخت افزارها و از طریق لینک‎های شبکه ایجاد می‌شوند اما در اصل این نرم افزارهای کاربردی هستند که برای خود Session با نرم افزار مقصد ایجاد میکنند . اگر کاربری از تعدادی نرم افزار کاربردی استفاده میکند، هر کدام از این نرم افزاها به خودی خود می‌توانند یک Session با نرم افزار مقصد خود برقرار کنند که هر کدام از این Session‎ها برای خود یک سری منابع منحصر به فرد دارد.
لایه نمایش
فعالیت لایه نمایش یا Presentation تا حدی پیچیده است اما همه کارهایی که این لایه انجام می‌دهد را میتوان در یک جمله خلاصه کرد، لایه نمایش اطلاعات را از لایه کاربرد دریافت میکند و در قالبی در می‌آورد که برای لایه‎های پایینتر قابل درک باشد . همچنین برعکس این عمل را نیز انجام میدهد یعنی زمانی که اطلاعاتی از لایه نشست یا Session به این لایه وارد می‌شود، این اطلاعات را به گونه‎ای تبدیل می‌کند که لایه کاربرد بتواند آنها را درک کرده و متوجه شود . دلیل اهمیت این لایه این است که نرم افزارها اطلاعات را به شیوه‎ها و اشکال مختلفی نسبت به یکدیگر بر روی شبکه ارسال می‌کنند . برای اینکه ارتباطات در سطح شبکه‎ها بتوانند برقرار شوند و به درستی برقرار شوند شما بایستی اطلاعات را به گونه‎ای ساختار دهی کنید که برای همه انواع شبکه‎ها استاندارد و قابل فهم باشد. بطور خلاصه وظیفه اصلی این لایه قالب بندی اطلاعات یا Formatting اطلاعات است . معمولا فعالیت‎هایی نظیر رمزنگاری و فشرده سازی از وظایف اصلی این لایه محصوب می‌شود .
لایه کاربرد
بالاترین لایه در مدل مرجع OSI لایه کاربرد یا Application است . اولین نکته‎ای که در خصوص لایه کاربرد یا Application باید بدانید این است که به هیچ عنوان این لایه با نرم افزارهای کاربردی ارتباطی ندارد و صرفا یک تشابه اسمی است .در عوض این لایه محیطی را ایجاد میکند که نرم افزارهای کاربردی بتوانند از طریق آن با شبکه ارتباط برقرار کنند . برای اینکه درک بهتری از لایه کاربرد داشته باشید فرض کنید که یک کاربر با استفاده از نرم افزار Internet Explorer قصد دارد از طریق پروتکل FTP یک فایل را در شبکه منتقل کند . در این مورد لایه کاربرد به وظیفه برقراری ارتباط با پروتکل FTP برای انتقال فایل را بر عهده دارد . این پروتکل بصورت مستقیم برای کاربران قابل دسترسی نیست، کاربر بایستی با استفاده از یک نرم افزار رابط مانند Internet Explorer برای برقراری ارتباط با پروتکل مورد نظر استفاده کند . بصورت خلاصه در تعریف کارایی این لایه می‌توان گفت که این لایه رابط بین کاربر و شبکه است و تنها قسمتی از این مدل هفت لایه‎ای است که کاربر تا حدی می‌تواند با آن ارتباط برقرار کند .

OSI Model
  Data unit Layer Function
Host
layers
Data ۷. Application Network process to application
۶. Presentation Data representation and encryption
۵. Session Interhost communication
Segment ۴. Transport End-to-end connections and reliability
Media
layers
Packet ۳. Network Path determination and logical addressing
Frame ۲. Data Link Physical addressing
Bit ۱. Physical Media, signal and binary transmission

 


                     

2000-2016 CMS Fadak. ||| Version : 4.2-b1 ||| This page was produced in : 0.006 Seconds